دانلود انیمه اوزوماکی: مارپیچ به سوی وحشت Uzumaki: Spiral Into Horror

این دیدگاه اسپویل دارد — برای مشاهده کلیک کنید

افتضاح، واقعا افتضاح.
من فکر میکردم با توجه به امتیاز بالایی که داره، حتما یه انیمه معمایی خیلی جالبه-خب، اشتباه فکر میکردم.
شدیدا تخیلیه، و علاوه بر تخیلی بودن، معماها و سوالاتی که برای بیننده طی تماشای این انیمه مشخصا مطرح خواهد شد بدون جواب میمونه.
مثلا، بخشی از داستان یه گردباد هست که سعی میکنه شخصیت اصلی زن رو به سمت خودش بکشه، و شخصیت اصلی مرد بهش دختره میگه که گردباد با اون ابسسده. علاوه بر اینکه مشخص نمیشه چرا یه گردباد احمقانه باید با یه انسان ابسسد باشه، ناگهان گردباد متوقف میشه، و علت متوقف شدن گردباد هم نامعلومه.
مشخصا تو داستانهای ترسناک، شخصیت های اصلی احمق محل زندگیشونو ترک نمیکنن تا داستان پیش بره. چندین داستان بدین شکل دیدم که شخصیت اصلی محل زندگیشو با وجود اتفاقات عجیب و کریپی ترک نکرده، اما هرکدوم از اون داستانها یه دلیل منطقی واسه تصمیم شخصیت اصلی واسه موندن تو اون محل داشتن. تو این داستان اصلا معلوم نبود چرا شخصیتا شهر رو ترک نمیکنن!
یه مشکل بزرگ دیگه ای هم که با این انیمه داشتم این بود که شخصیت پردازی شخصیت ها به شدت ضعیف بود. تصور کن، اگه یه انسان رو ببینی که به شکل حلزون دراومده چه کاری انجام میدی؟ اگه همچین اتفاقی برای من میفتاد، حداقل مدرسه ام رو عوض میکردم و این حداقل کاری بود که میتونستم انجام بدم. اما توی داستان چه اتفاقی افتاد؟ دانش آموزا با اینکه دیدن همکلاسی سابقشون به شکل حلزون دراومده، بازم به مدرسه میومدن، و دیدن حلزون صرفا براشون “آزاردهنده” بود و میخواستن زندانیش کنن.
دلیل دیگه ای که این انیمه جزو بدترین انیمه هایی هست که تا به حال دیدم، عدم وجود الگوی مشخص تو روند داستانه. وقتی داری این انیمه رو میبینی، مداوما از خودت سوال میپرسی: خب، چرا این آدم به حلزون تبدیل شد؟ چرا خانومای باردار به خون نیاز دارن؟ چرا اون دختر روی پیشونیش علامت مارپیچ داره؟
و طراح داستان این انیمه از بیننده انتظار داره که با درنظر گرفتن “طلسم مارپیچ” همه این اتفاقات رو برای خودش منطقی کنه، نمیدونم بیننده تا چه حد احمق به نظر میومده در نظر اون شخص.
قسمت چهار متوجه میشیم که این سازه ها قبلا ساخته شدن، یعنی قبلا یه شهر با سازه های مارپیچی وجود داشته ولی حالا اون شهر انگار هوشیاریشو بدست اورده. خیلی خب، بسیار عالی. اما چرا؟ داستان هیچوقت به ما نمیگه چرا همچین اتفاقی میفته!
همچنین، یه مشکل خیلی بزرگی که تو پلات این داستان دیدم و به شدت روانمو آزار داد این بود که روند داستان حتی به خودش هم وفادار نبود! منظورم چیه؟ بزار توضیح بدم: اولای داستان یه دختری هست که ادعا داره هر پسری که میبینتش ازش خوشش میاد. این دختر مدتی بعد روی پیشونیش یه علامت مارپیچ پیدا میکنه. بعدا یه شب دختره با شخصیت اصلی مرد ملاقات میکنه و طی اتفاقاتی، جسم دختره به داخل مارپیچی کشیده میشه که اون مارپیچ روی پیشونی خودشه! درسته که نفرین مارپیچ آدمارو تغییر میده، اما بعدا در طی داستان میبینیم آدمایی که تحت تاثیر نفرین مارپیچ قرار گرفتن، جسدشون ناپدید نمیشه. پیچش داستانی برای یه داستان شاهکار لازمه، اما نباید هربار یه داستان جدید بسازیم تا بیننده متعجب بشه! خب الان من اگه وسط کمیک بتمن یهو داستان اسپایدرمن رو بیارم و مثل این انیمه خواننده رو متعجب کنم، ایا داستان شاهکاری نوشتم؟ خیر، صرفا خواننده و بیننده هارو گیج گذاشتم.
درکل، امتیازی که به این انیمه میدم 0/10 ئه، یعنی کمترین عدد ممکن.
اصلا پیشنهاد نمیکنم که ببینید.